Kozmetik hikayeleri'nin çekilişi için buradan :)

Güzel bir çekiliş haberi daha!

Bakım Blog: 5 KİŞİYE SAÇ BAKIM ÜRÜNÜ HEDİYE // Sackolik.com //...

Böyle de bir çekiliş varmış: http://www.bakimblog.com/2013/10/5-kisiye-sac-bakim-urunu-hediye.html

Merhaba ;

Yeni bir çekilişimiz var.

Sackolik.com işbirliği ile düzenlenen bu çekilişte  5  kişi aşağıdaki ürünleri kazanacak.

Hepsi de saç bakımında uzman markalar.

Sitede , çekilişte de hediye edilecek olan  Kerastase ,schwarzkoph , L'oreal markaları dışındawella ve John frieda markaları da uygun fiyatlardan  satışta.

Ürünleri incelemek için aşağıdaki linklere tıklayabilirsiniz.

   http://www.sackolik.com/kerastase-cristalliste-bain-cristal-fine-ince-telli-genc-saclar-icin-sampuan-250ml.html

http://www.sackolik.com/loreal-absolut-repair-onarici-sampuan-500-ml.html

http://www.sackolik.com/bonacure-acil-kurtarma-sampuani-xxl-500ml.html

http://www.sackolik.com/landoll-nashi-argan-yagi-30ml.html

http://www.sackolik.com/paul-mitchell-strength-yipranmis-saclar-icin-sampuan-300-ml.html

Çekiliş sadece blog sahibi katılımcılara açık.

Katılım için yapılması gereken ; blogu sağdaki " bu siteye katılın " butonuna tıklayarak izlemeye almak ve bu çekiliş yazısını blogunuzda " olduğu gibi " paylaşmak.

Yapacağınız diğer paylaşımlar herhangi bir ek hak getirmeyecektir.

Aşağıya bıraktığınız yoruma hangi ürünü istediğini söylerseniz , saç tipinize uygun bir ürün gönderilmiş olur ^^

Bu arada ,  kargo firmaya aittir.

Bol şans.

23 yaşında bir adam, neden 13 yaşındaki kardeşimle önce Minecraft oynayıp sonra oyun hesabını, mailini falan çalmaya kalkar ki, koskoca adam olmuşsun demezler mi ona. Hayır bir de minecraft yani minecraft nedir.
Nelerle uğraşıyorum.
Fakat tatlı dil yılanı gerçekten bir etkiliyor dostlar.

Bir de arkadaşlarla tatil diye bir gerçek var ki, şimdiye kadar ihtiyacım olan buymuş resmen.
Köpük partileri, gece kulüpleri, rafting, aquapark, kano, plaj voleybolu, su topu, kumsalda oyunlar, kağıt oyunları, muz, sahilde ateş, muhteşem tatlılar falan. En güzeli arkadaşınla en saçma şeylerle geyik yapıp attığın kahkahalar ama. Hayat ne güzel bazen.
Şimdi tekrar bekleyişler falan.

Sevgili özlemi epey zor, ama ona değer.

Geri döndüm! Yaz boyu kendimi youtube videolarına, bloglara, bilmediğim şeyler öğrenmeye verdim. Eksik kalan bir şeyler vardı, özlemişim. Tekrar merhabaaaaağ.

Şu an babamın öğretmen arkadaşının bana aldığı pembe suluğum ağzımda, terliklerle bakışıyorum da, hiç onların bakış açısından bakmamışım olaya onu fark ettim. Çok ilginçler aslında. "Terlik" deyince dünyanın en gereksiz varlığı gibi dursa da ne kadar önemli yer kaplıyolar düşünsene. Hayatımıza sinsi sinsi sızdılar birer birer!
Şimdi de teker teker evdeki bütün terlikleri giyip gezintiye çıkarcam. Ayıp oluyo onlara da bi yerde. Yaağni.
O pembe suluk da basit bi şey değil yanlış olmasın. Farklı açılardan baktığında süpersonik şeylerle karşılaşıyosun. Karşına ne çıkcağı belli değil düşün heyecanı!
Suluğu getiren adam çok üzüldü, çok dertlendi beni görünce. Küçük sanıyomuş meğersem. Üzülme dedim anlayışlı bi tavırla, sırtını sıvazladım biraz. Oysa bilmiyo ki ne kadar uzun zamandır istiyorum ben o suluğu.
ben demiştim böyle de gereksiz bi insanım diye. amacım izleyici sayısını yarıya düşürümekti mesela burda. yaa. hiçbirinizin aklına gelmedi di mi çakallar.

Yalnız ben ne anlatmaya gelmiştim unuttum bak. Unutulcak bi olay da değil de.
Çok acayip olaylar dönüyo karşı apartmanda. Sabah kadın balkonda çığlık atmaya başladı yardım edin yangın var diye. Yangın falan da yok ortada. Bi süre sonra yine çıkıp bağırmış yardım edin falan diye, kocası kadını almış içeri, sonra da filmlerdeki gibi etrafı süzmüş bi süre böyle tehditkar bakışlarla.
Polis çağırdık falan biz de. Adam karışmayın işimize deyip kapı dışarı etmiş polisleri olaya bak. Akşama kadar cadı gibi bağırdı kadın sonra kocasına. Adam mı dövüyo kadın mı belli değil.

Böyle yani. Şurda da çok sıkı şeyler yapıyoruz.

Az önce elektrikler gitti ve bi an gözüm döndü, birkaç dakika ekrana baktım ses çıkarmadan.
Sonra da fişi çekerek sanki elektrikler gitmemiş de ben fişi çekmişim gibi davrandım. Meyden okudum yani kendi yöntemlerimle.
Bundan sonra böyle çünkü. ;)

Edit: "Meyden" yalnız "meydan" falan değil kesinlikle. hı hı.

Küçükken barkod fobim vardı benim. Elime bi şey geçtiğinde barkod kısmına özellikle bakmamaya çalışsam da bi şekilde gözüm takılırdı ve baktıkça içine çekilir, midemde tarifedilemezbi his, bi yumru hisseder, kurtulamazdım bi süre etkisinden. O çizgiler falan normal değildi ama. Bi gözükapalılık, bi hırs var sanki adamda.
Sonraysa midemde acıtmayan, büyük bi boşluk duygusu oluşturan bi oyuk açılırdı sanki. Hafif tatlı bi duyguydu ya.
özledim onu bile.

Doğduğumdan beri yanımda olan biri var, üç yaşındayken el ele tutuşup ailemize koşarak “Evlencez biiiiiz!” diye haykırdığımız, şu an farklı şehirlerde okumamıza rağmen sürekli görüştüğümüz biri. Ailelerimiz dost olduğu için ayrılmadık şimdiye kadar, her hafta pikniğe gittiğimizi, beraber tatile çıktığımızı falan hatırlarım. Askeri bi yerde de akşam yemeği yerdik sürekli, onun tuvaletiyse öyle bi yerdeydi ki, yukardaki tenis kortuna doğru yürüdüğünde tuvaletin üstüne çıkabiliyodun. Bi ritüel haline gelmişti birimiz tuvalete gittiğinde yukarıda saklanıp kozalak atmak. Kapı açıksa kapıdan içeri kadar atardık falan. Sonra yazlık günleri var. Benden 12 yaş büyük iki kuzenimle terasta dans ettiğimiz, soyunma kabinlerinde saçlarını rahat bırakmadığım günler. Sabaha karşı 5’te biten Fatih Ürek konserini bile özlediğimi düşün.
Yukarıda bahsettiğim arkadaşımın lojmanın parkında kaydıraktan düşüp kafasını yardığı an; kanı görünce beynine doğru bi delik açıldığını ve beynini gördüğümü sanmıştım. Yemek yemek istemediğimde ağzımda bekletip en beklemediği anda babaannemin suratına püskürttüğüm günler var bir de. (çok masum değildim evet.)
Çok özlüyorum çocukluğumu. Keşke bütün anılar bi zaman diliminde sürekli devam ediyor, tekrar tekrar yaşanıyor olsa ve istediğim anda ziyaret edebilsem.

Kardeşim yine pamukla terliğinin altını siliyor şu anda, kessem iyi olur. Oha.

Şu an jetonla çalışan oyuncaklardan çıkan domuzum tam karşımdan sırıtıyor bana. Köpekbalığı çıkmasını ummuştum fakaat göbeğindeki düğmesine basınca gözleri sırasıyla kalp, dolar, soru işareti veya bildiğin göz olacak şekilde dönen bi domuza sahibim artık. Büyüyünce (çok küçüğüm sjfnaodsg) eve jetonla çalışan masaj koltuklarından alıcam bir de. Çok korkardım küçükken onlardan, korkum geçince de atarım heralde.

Taharet musluğumun beklenmedik bi şekilde firar etmesi hayatımı gereğinden fazla etkiledi. Kimbilir kaçıncı sifonla kendini bıraktı aşağı. Of.

Ve oolum yerine olm yazınca okunduğundan daha kısa bi sürede, bi çırpıda okunuyo gibi bi düşünce oluşuyo kafamda istemsiz olarak. Kısalınca bi anda antipati oluşuyo sanki.

Evet böyle de alakalı bi yazıydı.
hoşgeldim.

Bu bloga yazmaya tenezzül etmediğim süre boyunca 43584387381 tane blog açtım, sonra hepsini sildim, yeniden açtım, kimsenin okumaya izni olmadığı bloglarda tek başıma ÇILGINLARCA eğlendim falan. Her şeyin monoton olduğunu fark ettiğinde bi şeyler yapmak zorunda olduğunu hissedersin ya, öyleydi işte.
Şimdi bi on günlüğüne tatile gidiyoruz, ama sonrasında çok şey değişicek ahbap.

Birkaç şey daha demeliyim sadece.
Mesela bi şey yazarken bi harfi yanlış yazdığımı sonradan fark edip o harfi düzeltince, sanki o harf o kelimeye yabancıymış gibi geliyo. Hemen kelimenin geri kalanını silip yeni harfe uygun hale getirmek zorunda hissediyorum kendimi. Böyle de paranoyağım.

Son zamanlarda blogların hepsi birbirinin aynısıymış gibi geliyo bi de. Aynı cümle kalıpları, aynı kısaltmalar, aynı takıntılar, aynı kalıplaşmış sözler falan. Nerdeyse blog okumaktan keyif alamadığımı düşünsene? böyle işte yaa.

Pekaala beyler oyun bitti.
gittim.

Kelebeklerden korkuyorum ben. Hem de çok.
En garibi de, hiçbi böcek türünden, veya daha büyük hayvanlardan korkmamama rağmen bi sinek ya da kelebek ortaya çıkınca çılgına dönmem, ama dışa yansıtmamaya çalışmam. Dayımın yazlığında yüzüme çarptığını hatırladığım kelebekler etkili olabilir bunda. Sinekleri saymıyorum bile, eğer sıkı bi kahkaha istiyosanız, beni bi sinekle bi odada yalnız bırakabilirsiniz.
sonkurduğumcümledennefretettimadeta.

Bi de kendimi bildim bileli, düzenli aralıklarla eski bi ticaret aracı geçerdi lojmanın etrafından “Aygaaz yıldızların aaaltında” diye yayın yaparak. Tamam anladım reklam yapıyosun ama, yıldızların altında nedir ya? Hatta yıllardır onu “yıldızların aaaltında” şeklinde söylediğim için o kısmı kestiklerini fark edince bunalıma girmiştim.
Umarım bu evin yakınlarından da geçiyodur bi tane, çok ani oldu böyle.

Uykuya dalarken, yatağımdan, bir merdivenden, bir gemiden veya başka bir şeyden düşüyormuş hissine kapılıp düştüğüm o bi anlık dehşet hissini hiçbir şeye değişmem. Yatağımda olduğumun farkına vardığımda düştüğüm rahatlık hissini mi demeliyim yoksa.

Burayı açığa çıkarmanın vakti gelmişti.

Bu sıcakta, gece boyunca beni yorganımı kafama kadar çekerek o ürpertici vızıltına karşı her an tetikte uyumak zorunda bıraktığın için çok teşekkür ederim Bay Sinek. Gerçekten.

Dizilerde yeni bi reklam akımı başladı şimdi de; bi anda alttan Coca Cola'yla ilgili yazılar falan çıkıyor, bu sırada masada bi Coca Cola beliriyor ve dizideki karakterler Coca Cola'yı överek bardaklarını doldurup şişeyi görünmeyecek bi yere koyarken reklam bitiyor.
Çok kuulsunuz bence, böyle devam edin. *benimbilafımabaktığıiçinherşey*

Şimdiki zamanı çok kullandığım yazılarda günlük konuşma diliyle yazıp sonraki 'r'leri eklemesem mi diye çok tereddüt ediyorum ayrıca, duramadım söylemeden.

Bira dökülmesiyle, beş yıllık ömründe ilk defa açılan klavyem son zamanlarda hayatımdaki tek atraksiyon olarak yerini almalıydı burda. Şimdi de ekran klavyesiyle doyuma ulaşmaya gidiyorum.

Playback olayına cidden anlam veremiyorum. Yani adama orda dudaklarını oynatıp azıcık sağa sola sallanması için para veriyolar resmen. Hayır madem çalıcaksın görüntü kirliliği yapma bari, otururken arkadan ver müziği, dudaklarını oynattığını bilmiyomuşuz gibi havalara girmesin insanlar. Komik.

Çok uzun ve zor bi doğumgünüydü.
En sonunda iki dakika içinde kutlayıp kaçmak zorunda kaldığım bi doğumgünü, saat 9’a kadar ertelenen.
Arkadaşlarımı yüzüstü bırakmak zorunda kaldığım bi doğumgünü.
Aynı zamanda gerçekten hayırlı arkadaşlarım olduğunu fark ettiğim; aradan çok uzun zaman geçmiş olsa da, beni asla bırakmıycak insanların farkına vardığım bi doğumgünü. (Öf ne çok doğumgünü dedim böyle.)
İnanamıyorum ya, hiç bu kadar arada kalmamıştım.
Ama müthişti, çok seviyorum onları.
Hepsini. Hepinizi.