10’da başlanacağı söylenen şenliğe gidilince saat 2’de başlayacağının öğrenilmesi.
Sonra Kızılay’a gidilmesi, bu sırada şort giyen arkadaşımın maruz kaldığı 2354678345378 adet abazan bakış arasından kurtulma çabası, havanın bir anda bozması ve ardından dehşet bi yağmurun gelmesi.
Duman’ın Hollanda’da olması ve şenliğin iptal olması.
Ve gelecek binlerce kişinin bunu şenlik günü öğrenmesi.
Eve dönmek üzere Burger’dan çıkınca, o sırada liseli birtakım gençlerin eylem yaptığının bir anda yanmaya başlayan burunlar sayesinde anlanması.
Biber gazı yüzünden Kızılay’daki herkesin gözlerinden yaşlar boşanması.

Ve hala yanan bir adet burun.
Hoş.

Kaplarını atsam da, Orkid'in kanatlarını ayırmak için çıkarılan kağıt parçası hep ortada kalıyo. Dağınığım.
Bi tane bile mi resmi olmaz o şeyin ya?

Şu misafir teyzelerin, ya da çıplak ayakla terlik giyenlerin yürürken çıkardığı yapışkan sese karşı çok derin hisler besliyorum.
Her duyduğumda üç yaşımda eve gelen 10 - 15 teyzenin oyuncağı olarak kucaktan kucağa dolaştırılışım gözümün önüne geliyo ve ıslak öpücüklerini hissediyorum ardı ardına.
Fobi bi nevi.

Para şeklindeki çikolataları ilk kez gördüğümde koltukaltımdan bi ördek poposu çıkmış gibi bakıp, çizgi filmlerde altının gerçek olup olmadığını anlamak için yaptıkları gibi bi hareket yaparak dişimle kontrol ettiğimi hatırlıyorum.

Edebiyat dersinde, hoca karpuz kelimesinin kökenini tahmin etmemizi istemeden önce olacaklardan habersiz, minyatür silahımı kovboylar gibi çevirebilmek için alıştırma yapıyordum. Yanıtlardan sonraysa evrim geçirdiğimi söyleyebilirim.
D: Karbuz
E: Karbız
A: Kabız!
Hocaysa sıkıntılarımızı burada dile getirmememiz gerektiğini söyleyerek bıyık altından bir kahkaha attı.

Mesaj yazmam için şifre girmem gerekiyo ve NikonD80 yazabilmek için sarf ettiğim enerji beni Çokokrem yemek için kışkırtıyo.
Sırf bu yüzden sabah gelen mesajlara yatmadan önce bakıyorum bi süredir.

Naçizane kelimesini tam on beş yıldır nadide sanan kişi kesinlikle ben değilim.

Yaş pasta keserken çıkan, milyonlarca minik, çok minik, nanometrekare boyutlarında baloncuk patlıyomuş hissi veren ses karşısında kendini kaybetmemek elde değil.
Baloncuklarla beraber eriyorum sanki.

Mantarşişekapağı koleksiyonumu yanımda taşıyorum.
Hem de tam 3 tane mantarşişekapağı.
Bu arada ölü sinek koleksiyonuma da bi el atsam fena olmaz :P